Χρήση Φαρμάκων Και Εγκεφαλική Βλάβη Σε Πολύ Πρόωρα Νεογνά

Brain damage in preterm newborns and maternal medication: the ELGAN Study

Tyler CP, Paneth N, Allred EN, et al

Am J Obstet Gynecol 2012; 207: 192.e1, 192.e9


ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Η μελέτη ELGAN (Extremely Low Gestational Age Newborns) πραγματοποιήθηκε σε 877 πρόωρα νεογνά που γεννήθηκαν σε ηλικία κύησης μικρότερη των 28 εβδομάδων. Στη μελέτη αυτή που έγινε από το 2002 μέχρι το 2004 διερευνήθηκε η πιθανή σχέση μεταξύ της πιθανής δράσης ορισμένων φαρμάκων που χορηγήθηκαν στη διάρκεια της κύησης και της πρόκλησης εγκεφαλικής βλάβης και εγκεφαλικής παράλυσης. Ο στόχος της μελέτης αυτής ήταν να διευκρινιστεί το αν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της χρήσης μη-συνταγογραφούμενων μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ) και της περιγεννητικής εγκεφαλικής βλάβης σε νεογνά που γεννήθηκαν σε εξαιρετικά χαμηλού βάρους γέννησης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η λήψη των φαρμάκων αυτών, οφειλόταν σε κάποια συμπτώματα λόγω φλεγμονώδους διεργασίας στην έγκυο. Διαπιστώθηκε ότι ο κίνδυνος εμφάνισης τετραπληγικής εγκεφαλικής παράλυσης παρέμενε υψηλός στα παιδιά που γεννήθηκαν από μητέρες που έλαβαν ασπιρίνη (odds ratio: 3,0; 95% CI: 1,3-6,9) και ΜΣΑΦ (odds ratio: 2,4; 95% CI: 1,04-5,8). Επίσης ο κίνδυνος ημιπληγικής εγκεφαλικής παράλυσης συσχετίστηκε με τη λήψη κάποιου ΜΣΑΦ, αλλά μόνο στις περιπτώσεις που η χρήση του ήταν χωρίς ιατρική έγκριση (odds ratio: 3,5; 95% CI: 1,1-11).

ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗΣ: ΙΙ (Level II)

ΣΧΟΛΙΟ: Είναι ενδιαφέρον ότι στη μελέτη αυτή, σε ποσοστό 25,9 % των εγκύων, έλαβαν κάποιο αντιβιοτικό, 5,6 % ασπιρίνη, 7,2 % ένα ΜΣΑΦ και 50,4% παρακεταμόλη στη διάρκεια της κύησης. Οι έγκυες που έλαβαν ασπιρίνη, είχαν μεγαλύτερη επίπτωση ιστολογικά επιβεβαιωμένης φλεγμονής και παρουσίας αναεροβίων στον πλακούντα, από αυτές που δεν έλαβαν. Οι έγκυες που έλαβαν ΜΣΑΦ, είχαν μεγαλύτερα ποσοστά εμφράκτων στον πλακούντα, και μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης κολπίτιδας στη διάρκεια της κύησης. Με δεδομένα αυτά τα ευρήματα, είναι δύσκολο να διαπιστωθεί το αν τα φάρμακα, ή οι φλεγμονώδεις διεργασίες σε συνδυασμό με την προωρότητα, ήταν υπεύθυνα για την εγκεφαλική παράλυση.