Recurrent urinary tract infections among women: comparative effectiveness of 5 prevention and management strategies using a Markov chain Monte Carlo model.

Eells SJ, Bharadwa K, McKinnell JA, Miller LG.

Clin Infect Dis 2014; 58: 147–60.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Πρόκειται για μία μελέτη ανασκόπησης της βιβλιογραφίας σχετικά με την αντιμετώπιση των γυναικών που εμφανίζουν 3 ή περισσότερες λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος (ΛΟΣ) ανά έτος. Αφού αναγνωρίστηκαν οι πέντε βασικές μέθοδοι πρόληψης και αντιμετώπισής τους, εφαρμόστηκε για καθεμία από αυτές το μοντέλο Markov Chain Monte Carlo (MCMC). Ως τελικό αποτέλεσμα τέθηκε η αποτελεσματικότητα της θεραπείας, το κόστος για την ασθενή αλλά τον ασφαλιστικό της φορέα και η ποιότητα ζωής ανά έτος. Στο μοντέλο που εφαρμόστηκε θεωρήθηκε ότι όλες οι ΛΟΣ θα κατέληγαν σε θεραπεία μετά τη χορήγηση αντιβιοτικής αγωγής. Πέντε στρατηγικές διέθεταν δύο ή περισσότερες δημοσιευμένες κλινικές μελέτες: 1) καθημερινή προφυλακτική χορήγηση νιτροφουραντοΐνης, 2) καθημερινή προφυλακτική χορήγηση οιστρογόνων, 3) καθημερινή προφυλακτική χορήγηση μούρων (cranberry), 4) προφυλακτική εφαρμογή μεθόδων βελονισμού, και 5) συμπτωματική αυτοθεραπεία.

Η καθημερινή προφυλακτική χορήγηση νιτροφουραντοΐνης αποδείχθηκε η πιο αποτελεσματική, ελαττώνοντας την επίπτωση των ΛΟΣ σε 0,4 ανά έτος, αλλά και η πιο δαπανηρή (821 $ ανά έτος). Όλες οι υπόλοιπες στρατηγικές αντιμετώπισης ήταν πιο οικονομικές, λιγότερο αποτελεσματικές, αλλά όλες βελτίωναν την ποιότητα ζωής. Η συμπτωματική αυτοθεραπεία ήταν η πιο οικονομική για την ίδια την ασθενή και για το λόγο αυτό εμφάνιζε τον καλύτερο λόγο κόστους/ποιότητας ζωής. Η λιγότερο οικονομική για την ασθενή επιλογή ήταν ο βελονισμός. Τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια όταν οι ερευνητές μελέτησαν τις ίδιες παραμέτρους στις γυναίκες που εμφάνιζαν > 8 ΛΟΣ ανά έτος.

Επίπεδο τεκμηρίωσης ΙΙ (Level II).

ΣΧΟΛΙΟ: Οι υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις αποτελούν σύνηθες πρόβλημα των γυναικών. Η ανασκόπηση αυτή καταρχήν δείχνει ότι όλες οι στρατηγικές αντιμετώπισης που μελετήθηκαν οδηγούν σε ελάττωση του αριθμού των ΛΟΣ. Η πιο αποτελεσματικές μέθοδοι φαίνεται ότι είναι η χορήγηση νιτροφουραντοΐνης και ο βελονισμός. Ωστόσο η υψηλή θέση του βελονισμού, πιθανότατα οφείλεται στο μικρό αριθμό μελετών για το βελονισμό – μόλις 2. Η συμπτωματική αυτοθεραπεία δεν ελαττώνει ιδιαίτερα το ποσοστό των υποτροπών, παρόλα αυτά παραμένει η πιο οικονομική στρατηγική τόσο για την ασθενή όσο και για το ασφαλιστικό της φορέα.

Ο σχεδιασμός των μελετών που συμπεριελήφθησαν στην ανασκόπηση αυτή είναι ιδιαίτερα δύσκολος, καθώς η συμμόρφωση των ασθενών δεν είναι εύκολη. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι και το γεγονός ότι δε μελετήθηκε ο συνδυασμός των στρατηγικών αντιμετώπισης, που όμως είναι συνηθισμένος στην κλινική πράξη. Επίσης στις μελέτες αυτές δεν γίνεται αναφορά στις προτιμήσεις των ασθενών, καθώς ορισμένες γυναίκες δεν επιθυμούν να λαμβάνουν καθημερινά αντιβιοτικά, ακόμη και όταν τους εξηγείται ότι είναι η πιο αποτελεσματική στρατηγική.

Στους περιορισμούς της ανασκόπησης αυτής περιλαμβάνεται επίσης η μη αναφορά σε κάποιους σημαντικούς παράγοντες, όπως είναι οι πιθανές παρενέργειες των αντιβιοτικών, η ανάπτυξη αντοχής, η μεταβολή της φυσιολογικής χλωρίδας του κόλπου και η ανεκτικότητα των ασθενών. Η παρούσα μελέτη ωστόσο, αποτελεί μία βάση στην οποία μπορεί να στηριχθεί η συμβουλευτική των ασθενών και να παρουσιαστούν όλες οι δυνατές θεραπευτικές επιλογές στην ασθενή και μετά από συζήτηση μαζί της να επιλεγεί η καταλληλότερη.