Misoprostol vaginal insert and time to vaginal delivery: a randomized controlled trial.

Wing DA, Brown R, Plante LA, et al.

Obstet Gynecol 2013; 122: 201-9.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Πρόκειται για μια διπλή τυφλή πολυκεντρική και τυχαιοποιημένη μελέτη η οποία συνέκρινε την ενδοκολπική χορήγηση 200 μgr μισοπροστόλης με 10 mgr δινοπροστόνης σε γυναίκες που υποβάλλονται σε πρόκληση τοκετού. Συνολικά τυχαιοποιήθηκαν 1.358 γυναίκες. Οι γυναίκες οι οποίες έλαβαν ενδοκολπικά μισοπροστόλη γέννησαν σε μικρότερο χρονικό διάστημα σε σχέση με αυτές που έλαβαν δινοπροστόνη (21,5 ώρες σε σχέση με 32,8 ώρες, p<0,001). Το ποσοστό της καισαρικής τομής στην ομάδα με μισοπροστόλη ήταν 26,0% σε σχέση με 27,1% στις γυναίκες που έλαβαν δινοπροστόνη (95% όρια αξιοπιστίας: 22,7 - 29,4 και 23,8 - 30,6, αντίστοιχα). Ωστόσο οι γυναίκες που έλαβαν μισοπροστόλη εμφάνισαν συχνότερα ταχυκαρδία που χρειάστηκε θεραπευτική παρέμβαση (13,3% σε σχέση με 4,0%, p<0,001). Η βαθμολόγηση κατά Apgar <7 στο 5^ο λεπτό ήταν σχεδόν δύο φορές πιο συχνή στην ομάδα της μισοπροστόλης, χωρίς όμως αυτή η παρατήρηση να έχει στατιστική σημαντικότητα.

Επίπεδο τεκμηρίωσης Ι (Level I).

ΣΧΟΛΙΟ: Η πολυκεντρική αυτή μελέτη είναι καλά σχεδιασμένη. Καταδεικνύει ξεκάθαρα ότι η ενδοκολπική χρήση μισοπροστόλης επισπεύδει τον τοκετό κατά 11,3 ώρες σε σχέση με τη ενδοκολπική χρήση δινοπροστόνης. Η υπεροχή της μισοπροστόλης αφορούσε και τα δευτερεύοντα τελικά σημεία της αποτελεσματικότητας των δύο ουσιών, όπως είναι ο χρόνος μέχρι την περάτωση του τοκετού (με φυσιολογικό τοκετό ή καισαρική τομή), ελαττωμένη ανάγκη για ωκυτοκίνη και η διάρκεια της ενεργού φάσης του τοκετού. Παρόλα αυτά οι μισές από τις γυναίκες που χρησιμοποίησαν μισοπροστόλη εμφάνισαν σημαντική ταχυκαρδία, ενώ οι γυναίκες που χρησιμοποίησαν δινοπροστόνη εμφάνισαν ταχυκαρδία σε χαμηλότερο ποσοστό (25%). Παρά το γεγονός ότι η μελέτη αυτή πραγματοποιήθηκε σε πληθυσμό χαμηλού κινδύνου και σε τελειόμηνες γυναίκες, τα αποτελέσματά της δε μπορούν να γενικευτούν. Αξίζει να σημειωθεί ότι φαινόμενα όπως η χοριοαμνιονίτιδα και η ανάγκη χρήσης αντιβιοτικών ήταν πιο συχνή στην ομάδα που έλαβε δινοπροστόνη, και αυτό είναι λογικό, δεδομένου ότι αυτή η ομάδα είχε μεγαλύτερης διάρκειας τοκετό. Τα δεδομένα αυτά θα πρέπει να σταθμίζονται και να λαμβάνονται υπόψη παρενέργειες όπως η αυξημένη επίπτωση ταχυκαρδίας από τη χρήση μισοπροστόλης. Η προετοιμασία του τραχήλου πριν την πρόκληση τοκετού είναι απαραίτητη σε περιπτώσεις ανώριμου τραχήλου, αλλά απαιτούνται περισσότερα στοιχεία για να τεκμηριωθεί η υπεροχή των προσταγλανδινών έναντι άλλων μέσων προετοιμασίας του τραχήλου, όπως είναι οι αεροθάλαμοι.