Major risk factors for stillbirth in high-income countries: a systematic review and meta-analysis

Flenady V, Koopmans L, Middleton P, et al

Lancet 2011; 377: 1331–40

ΣΥΝΟΨΗ: Οι συγγραφείς σημειώνουν ότι τα ποσοστά θνησιγένειας στις χώρες με υψηλό μέσο εισόδημα έχουν δείξει ελάχιστη ή και καμία βελτίωση τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Για το λόγο αυτό προέβησαν σε μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση, ώστε να εντοπιστούν οι τομείς στους οποίους πρέπει να εστιάσουν οι μηχανισμοί πρόληψης και παρέμβασης για τα θνησιγενή νεογνά. Από 6.963 μελέτες που αναγνωρίστηκαν αρχικά, τελικά συμπεριελήφθησαν 96 πληθυσμιακές μελέτες. Το αυξημένο βάρος και η παχυσαρκία ήταν οι σημαντικότεροι τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου, με τον αναλογούντα για τον πληθυσμό κίνδυνο για τη γέννηση θνησιγενούς νεογνού να κυμαίνεται μεταξύ 8-18% σε πέντε χώρες, ενώ συνέβαλαν στη γέννηση περίπου 8.000 θνησιγενών νεογνών (≥22 εβδομάδων κύησης) ετησίως σε όλες τις χώρες υψηλού εισοδήματος. Επί προχωρημένης ηλικίας της μητέρας (≥35 ετών) και επί καπνίσματος, ο αναλογούν για τον πληθυσμό κίνδυνος για τη γέννηση θνησιγενούς νεογνού κυμαινόταν μεταξύ 7-11% και 4-7%, αντίστοιχα, ενώ αυτοί οι παράγοντες συμβάλλουν στη γέννηση περίπου 4.200 και 2.800 θνησιγενών νεογνών, αντίστοιχα, ανά έτος σε όλες τις χώρες υψηλού εισοδήματος. Στους λιγότερο προνομιούχους πληθυσμούς το κάπνισμα της μητέρας συνέβαλε περισσότερο (κατά 20%) στη γέννηση θνησιγενών νεογνών. Η πρωτοτοκία συνέβαλε περίπου στο 15% των θνησιγενών νεογνών. Όσον αφορά τις μαιευτικές επιπλοκές, τα μικρά για την ηλικία κύησης νεογνά και η αποκόλληση πλακούντα ήταν οι σημαντικότεροι τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου (23% και 15%, αντίστοιχα), υπογραμμίζοντας το σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει η παθολογία του πλακούντα στη γέννηση θνησιγενών νεογνών. Ο προϋπάρχων διαβήτης και η υπέρταση παραμένουν βασικοί συντελεστές της θνησιγένειας στις χώρες με υψηλό μέσο εισόδημα.

Επίπεδο σημαντικότητας ΙΙΙ (Level IΙΙ).

ΣΧΟΛΙΟ: Οι συγγραφείς εκτίμησαν τη γέννηση θνησιγενών νεογνών στην Αυστραλία, τον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Κάτω Χώρες. Τα δεδομένα που προκύπτουν από αυτή τη μελέτη είναι πολύ ενδιαφέροντα και υποδεικνύουν τρόπους για την ελάττωση του κινδύνου της θνησιγένειας. Φαίνεται ότι τόσο οι στρατηγικές που αποσκοπούν στον έλεγχο του βάρους, την αποφυγή του καπνίσματος, και τη στενή παρακολούθηση των γυναικών με πιθανές ανωμαλίες του πλακούντα, όσο και οι στρατηγικές που επιτρέπουν την κατάλληλη ρύθμιση του σακχάρου και της αρτηριακής πίεσης βοηθούν στη μείωση του κινδύνου. Η αξιολόγηση του αυξημένου σχετικού κινδύνου που σχετίζεται με την προχωρημένη ηλικία της μητέρας και με την πρωτοτοκία μπορεί, επίσης, να δώσει κάποια στοιχεία σχετικά με την υιοθέτηση πιο ολοκληρωμένων στρατηγικών πρόληψης.

​