Management and outcomes of acute appendicitis in pregnancy-population-based study of over 7000 cases.

Abbasi N, Patenaude V, Abenhaim HA.

BJOG. 2014 Nov; 121(12): 1509-14.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Αυτή η μελέτη κοόρτης που βασίζεται σε Αμερικανικό πληθυσμό συνέκρινε τη νοσηρότητα και τις στρατηγικές αντιμετώπισης σε γυναίκες με οξεία σκωληκοειδίτιδα στην κύηση και εκτός κύησης. Ο πληθυσμός μελέτης ήταν 7.114 γυναίκες με σκωληκοειδίτιδα μεταξύ των 7.037.386 γεννήσεων, που αντιπροσωπεύει το 20% των εισαγωγών στα Αμερικανικά νοσοκομεία. Υπήρξε μια συνολική επίπτωση 101,1 περιπτώσεων ανά 100.000 γεννήσεις (0,1%). Σκωληκοειδίτιδα διαγνώστηκε σε 35.570 μη έγκυες γυναίκες στο χρονικό πλαίσιο στο οποίο διαγνώστηκε στις 7.114 κυήσεις. Περιτονίτιδα εμφανίστηκε σε 20,3% των εγκύων με σκωληκοειδίτιδα (προσαρμοσμένος λόγος πιθανοτήτων [OR]: 1,3 με 95% όρια αξιοπιστίας [CI]: 1,2-1,4), συγκρινόμενη με το 16,1% των γυναικών με σκωληκοειδίτιδα εκτός κύησης. Στη διάρκεια της κύησης υπάρχει σχεδόν διπλάσιος κίνδυνος σήψης, σηπτικού shock, μετάγγισης, πνευμονίας, εντερικής απόφραξης, μετεγχειρητικής λοίμωξης και παραμονής στο νοσοκομείο μεγαλύτερης από 3 ημέρες. Το ποσοστό της λαπαροσκόπησης ήταν 50% λιγότερο στις έγκυες. Η συντηρητική αντιμετώπιση ήταν πιο συχνή στην κύηση, αλλά όταν το 5,8% των περιπτώσεων σκωληκοειδίτιδας στην κύηση αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά, υπήρχε μια σημαντική αύξηση του κινδύνου για shock (OR: 6,3), περιτονίτιδα και φλεβική θρόμβωση συγκριτικά με τις περιπτώσεις που αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά.

Επίπεδο Τεκμηρίωσης ΙΙ – Level of Evidence II

ΣΧΟΛΙΟ: Η χρησιμοποίηση μεγάλων βάσεων δεδομένων και μητρώων έχει βοηθήσει στη μελέτη σπάνιων καταστάσεων στη διάρκεια της κύησης. Ωστόσο αυτά δεν μπορούν να συσχετιστούν με νεογνικά αποτελέσματα και άλλους χρήσιμους παράγοντες όπως η ηλικία της κύησης, η κλινική εικόνα και τα απεικονιστικά ευρήματα. Το αυξημένο ποσοστό περιτονίτιδας στην κύηση πιθανώς αντανακλά τη δυσκολία της διάγνωσης της οξείας σκωληκοειδίτιδας στην κύηση. Ακόμα και σήμερα, η έγκυος με οξεία σκωληκοειδίτιδα, συγκρινόμενη με τη γυναίκα εκτός κύησης, έχει σημαντικά υψηλότερα ποσοστά νοσηρότητας. Η συντηρητική αντιμετώπιση θα πρέπει να αποφεύγεται στην κύηση, δεδομένου του υψηλού κινδύνου επιπλοκών, και κυρίως του σηπτικού shock.