Maternal morbidity and risk of death at delivery hospitalization.

Campbell KH, Savitz D, Werner EF, et al.

Obstet Gynecol 2013; 122: 627–33

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Πρόκειται για μία μελέτη από την πόλη της Νέας Υόρκης στην οποία μελετήθηκε η επίδραση των διάφορων παραγόντων συ-νοσηρότητας στον κίνδυνο θανάτου της μητέρας κατά τη νοσηλεία της στον τοκετό. Τα δεδομένα αφορούσαν μονήρεις κυήσεις από την 22^η εβδομάδα και μετά και οι πληροφορίες λαμβάνονταν από το πιστοποιητικό γέννησης και τη διάγνωση στο εξιτήριο της μητέρας. Οι παθολογικές καταστάσεις της μητέρας που μελετήθηκαν ήταν το αυξημένο βάρος της μητέρας πριν την κύηση (πάνω από 113 κιλά), χρόνια υπέρταση, προϋπάρχων σακχαρώδης διαβήτης ή διαβήτης κύησης, χρόνια καρδιαγγειακή νόσος, πνευμονική υπέρταση, χρόνια αναπνευστική νόσος, λοίμωξη από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) και εκλαμψία και προεκλαμψία. Η συσχέτιση με τη μητρική θνητότητα έγινε με τη χρήση ενός πολυπαραγοντικού μοντέλου ανάλυσης. Από το 1995 έως το 2003 καταγράφηκαν 1.084.862 γεννήσεις ζώντων νεογνών και 132 μητρικοί θάνατοι. Οι ασθενείς με αυξημένη ηλικία, μαύρης φυλής μη ισπανικής καταγωγής, που δε διέθεταν ιδιωτική ασφάλιση, με πρόωρο τοκετό καθώς και όσες υποβάλλονταν πρώτη φορά σε καισαρική τομή εμφάνιζαν υψηλότερη μητρική θνησιμότητα σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (p<0,001). Η προεκλαμψία και η εκλαμψία (προσαρμοσμένος λόγος πιθανοτήτων - OR: 8.1 με 95% όρια αξιοπιστίας  - CI: 5.5 - 12.1), η χρόνια υπέρταση (προσαρμοσμένος OR: 7.7, 95% CI 4.7 - 12.5), η μητρική παχυσαρκία (προσαρμοσμένος OR: 2.9, 95% CI 1.1 - 8.1), ο προϋπάρχων διαβήτης (προσαρμοσμένος OR: 3.3, 95% CI 1.3 - 8.1), η HIV λοίμωξη (προσαρμοσμένος OR: 7.7, 95% CI 3.4 - 17.8) και η πνευμονική υπέρταση (προσαρμοσμένος OR: 65.1, 95% CI 15.8 - 269.3) σχετίζονταν με αυξημένο κίνδυνο θανάτου κατά τη διάρκεια της νοσηλείας μετά τον τοκετό. Η μητρική θνητότητα σε αυτή τη μελέτη ήταν 12.2 ανά 100.000.

Επίπεδο τεκμηρίωσης ΙΙ (Level II).

ΣΧΟΛΙΟ: Σε παλαιότερες μελέτες έχει τεκμηριωθεί η σχέση μεταξύ της μητρικής νοσηρότητας στη διάρκεια της κύησης και του αυξημένου κινδύνου θανάτου της μητέρας κατά τη διάρκεια του τοκετού. Στην παρούσα μελέτη αναλύονται τα συνηθέστερα υποκείμενα νοσήματα των εγκύων τα οποία διαπιστώνεται ότι παρουσιάζουν αυξητική τάση λόγω της μεγαλύτερης ηλικίας τεκνοποίησης των γυναικών στο δυτικό κόσμο. Τα νοσήματα αυτά περιλαμβάνουν την παχυσαρκία, την χρόνια υπέρταση και τον προϋπάρχοντα σακχαρώδη διαβήτη. Ο τρόπος συλλογής των δεδομένων παρουσιάζει συγκεκριμένους περιορισμούς, όπως είναι η απουσία δεδομένων για την υγεία των γυναικών σε ηλικία κύησης πριν τις 22 εβδομάδες (όριο βιωσιμότητας των εμβρύων), καθώς και στη διάρκεια της λοχείας μετά την έξοδο από το μαιευτήριο. Επιπλέον η αξιοπιστία της μελέτης αυτής εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ακρίβεια του εξιτηρίου και του πιστοποιητικού γέννησης των νεογνών. Τα πιστοποιητικά θανάτου δεν μελετήθηκαν ώστε να διασταυρωθούν τα δεδομένα και κατά συνέπεια είναι πιθανό να υπάρχουν λάθη στην ταξινόμηση της αιτίας θανάτου.

Παρά το γεγονός ότι ο θάνατος της μητέρας κατά την κύηση είναι ένα σπάνιο γεγονός, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η μητρική θνητότητα στις ΗΠΑ έχει αυξηθεί τα τελευταία 25 χρόνια. Με το σκεπτικό αυτό είναι σκόπιμο να γνωρίζουμε τον τρόπο της παρακολούθησης των εγκύων υψηλού κινδύνου με υποκείμενα νοσήματα τα οποία συνδέονται με αυξημένη μητρική θνητότητα.