Χρήση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων και κίνδυνος αιμορραγίας μετά τον τοκετό
Use of antidepressants near delivery and risk of postpartum hemorrhage: cohort study of low income women in the United States
Palmsten K, Hernandez-Diaz S, Huybrechts KF, et al
BMJ 2013; 347: f4877
ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Αυτή η πληθυσμιακή μελέτη από την Medicaid (2000-2007 Medicaid nationwide data), ανέλυσε τα στοιχεία από 106.000 έγκυες με διαγνωσμένες διαταραχές διάθεσης ή άγχους. Χρησιμοποιώντας τα δεδομένα διακίνησης φαρμάκων, φάνηκε ότι 12.710 (12%) έγκυες λάμβαναν μονοθεραπεία με εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και 1,495 (1,4%) λάμβαναν μονοθεραπεία με αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νοραδρεναλίνης ή τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά. Ο κίνδυνος αιμορραγίας μετά τον τοκετό ήταν 2,8% στις γυναίκες που είχαν διαταραχές διάθεσης ή άγχους, αλλά όχι έκθεση σε αντικαταθλιπτικά, 4,0% στις γυναίκες που λάμβαναν εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και 3,8% στις γυναίκες που λάμβαναν μονοθεραπεία με αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νοραδρεναλίνης ή τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά. Συγκρινόμενες με τις γυναίκες που δεν έπαιρναν θεραπεία, ο κίνδυνος στις γυναίκες που λάμβαναν εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης είχε αύξηση κατά 1,47 φορές (95% όρια αξιοπιστίας 1.33–1.62) και στις γυναίκες που λάμβαναν μονοθεραπεία με αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νοραδρεναλίνης ή τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αύξηση κατά 1,39 φορές (95% όρια αξιοπιστίας 1.07–1.81)
Επίπεδο τεκμηρίωσης ΙΙ (Level II)
ΣΧΟΛΙΟ: Η έκθεση της εγκύου σε αντικαταθλιπτικά του τύπου των εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης, των αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νοραδρεναλίνης και των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών, κοντά στον χρόνο του τοκετού, φαίνεται ότι αυξάνει κατά 1,4-1,9 φορές τον κίνδυνο της αιμορραγίας μετά τον τοκετό. Ο μηχανισμός με τον οποίο γίνεται αυτό δεν είναι γνωστός. Φαίνεται ότι υπάρχει μια άμεση επίδραση του φαρμάκου, δεδομένου ότι ο κίνδυνος αιμορραγίας είναι μεγαλύτερος στις γυναίκες που λάμβαναν αγωγή μέχρι την ημέρα του τοκετού από εκείνες που το είχαν διακόψει αρκετά νωρίτερα. Η μελέτη αυτή είναι καλά σχεδιασμένη, αλλά υπάρχει ένας περιορισμός στην πιθανή παρουσία άλλων παραγόντων κινδύνου που δεν ελήφθησαν υπόψη. Οι συγγραφείς ρύθμισαν τη μελέτη για συνυπάρχοντες παράγοντες, όπως προεκλαμψία, πρόκληση τοκετού και χρήση επεμβατικών μεθόδων μαίευσης. Παρά το γεγονός ότι ο απόλυτος κίνδυνος της αιμορραγίας μετά τον τοκετό ήταν μικρός, οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να γνωρίζουν την ύπαρξή του, αν οι επίτοκες λαμβάνουν οποιοδήποτε τύπο αντικαταθλιπτικού κοντά στον τοκετό, καθώς σήμερα αυτού του είδους η φαρμακευτική αγωγή είναι αρκετά συνηθισμένη.







