Obstetrical and perinatal outcomes among women with gestational hypertension, mild preeclampsia, and mild chronic hypertension

Cruz MO, Gao W, Hibbard JU

Am J Obstet Gynecol. 2011; 205: 260.e1-260.e9

ΣΥΝΟΨΗ: Η συγκεκριμένη μελέτη στηρίχθηκε στη βάση δεδομένων πολλών κέντρων περιγεννητικής ιατρικής των ΗΠΑ και περιέλαβε 228,668 τοκετούς. Αντικείμενο μελέτης αποτέλεσαν οι γυναίκες με υπέρταση κύησης, ήπια προεκλαμψία και ήπια χρόνια υπέρταση. Ως ομάδα ελέγχου χρησιμοποιήθηκαν γυναίκες χωρίς κάποια υπερτασική νόσο (n=15,221), ενώ οι άλλες τρεις ομάδες ήταν οι γυναίκες με υπέρταση της κύησης (n=4,918), με προεκλαμψία (n=5,274) και με χρόνια υπέρταση (n=2,531). Οι γυναίκες με υπέρταση της κύησης διέτρεχαν αυξημένο κίνδυνο για μετάγγιση αίματος (OR 4.6, 95% CI 3.4-6.3) και εισαγωγή σε μονάδα εντατικής θεραπείας (OR 25.7, 95% CI 9.8-67.3), ενώ ο κίνδυνος για τη γέννηση θνησιγενών νεογνών  ήταν μειωμένος (OR 0.1, 95% CI 0.04-0.4). Οι γυναίκες με προεκλαμψία εμφάνιζαν μεγαλύτερο κίνδυνο για επιλόχειο υπέρταση (OR 9.6, 95% CI 7.2-12.9), ενώ τα νεογνά των γυναικών με υπέρταση της κύησης εμφάνιζαν συχνότερα ανάγκη για μηχανικό αερισμό (OR 7.5, 95% CI 4.6-12.4).

Επίπεδο σημαντικότητας ΙΙ (Level II).

ΣΧΟΛΙΟ: Στη μελέτη αυτή  έχουν συμπεριληφθεί δύο ομάδες εγκύων η πρώτη  με υπέρταση της κύησης και η δεύτερη με ήπια προεκλαμψία. Έγινε αξιολόγηση της έκβασής τους και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με την ομάδα εγκύων με χρόνια υπέρταση. Απεδείχθη  ότι οι γυναίκες με υπέρταση της κύησης διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για μαιευτική αιμορραγία, μετάγγιση αίματος και εισαγωγή σε μονάδα εντατικής θεραπείας, ενώ ο κίνδυνος για τη γέννηση θνησιγενών νεογνών είναι ελαττωμένος. Τα νεογνά αυτών των γυναικών εμφάνιζαν, επίσης, μεγαλύτερο κίνδυνο για μηχανικό αερισμό, σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας, χορήγηση επιφανειοδραστικού παραγόντα και νεκρωτική εντεροκολίτιδα. Από την άλλη πλευρά, οι γυναίκες με ήπια προεκλαμψία διέτρεχαν αυξημένο κίνδυνο για αποκόλληση πλακούντα,  υπέρταση στη λοχεία, με τα νεογνά τους να κινδυνεύουν περισσότερο από πνευμονία, ενδοκράνια αιμορραγία και καθυστέρηση της ενδομήτριας ανάπτυξης. Τέλος, οι γυναίκες με ήπια χρόνια υπέρταση εμφάνιζαν αυξημένο κίνδυνο για ρήξη μήτρας και θρομβοεμβολικά επεισόδια, αλλά τα νεογνά τους εμφάνιζαν λιγότερες επιπλοκές σε σχέση με τις δύο προηγούμενες ομάδες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το εύρημα ότι περισσότερα θνησιγενή νεογνά γεννιούνταν στην ομάδα ελέγχου, γεγονός που αποδόθηκε από τους συγγραφείς στο αυξημένο ποσοστό προκλήσεων τοκετού και πρόωρων τοκετών στις ομάδες με υπέρταση της κύησης και προεκλαμψία. Στα περισσότερα κέντρα περιγεννητικής ιατρικής οι γυναίκες με υπέρταση της κύησης, χρόνια υπέρταση και προεκλαμψία παρακολουθούνται πολύ στενότερα όσον αφορά τόσο την υγεία της μητέρας όσο και του εμβρύου. Οι διαφορές που παρατηρούνται σε αυτή τη μελέτη είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες και υποδεικνύουν την ανάγκη για αυξημένη παρακολούθηση αυτών των εγκύων.